ج ) ميكروب‌هاى مضر ، موجوداتى هستند كه اگر در دستگاه گوارش وارد شوند انواع بيمارىهاى موضعى يا عمومى را مىتوانند توليد كنند . ميلياردها ميكروب در روده‌ها زندگى مىكنند و بدن انسان در هنگام سلامتى در برابر تمام ميكروب‌هاى روده‌اى مقاومت طبيعى دارد و معمولا ما بين قدرت و فعاليت ميكروب‌ها و قدرت حياتى بدن تعادلى برقرار است ، اما اندكى پس از مرگ ، ميكروب‌هاى روده‌اى با سرعت زياد افزايش مىيابند و با تخمير شديدتر منجر به فساد مخاط و جدار روده مىشوند . اگر در دوران سلامتى ، قدرت حياتى بدن به علت بيمارى و غيره كاهش يابد ، ميكروب‌هاى روده قدرت يافته و سبب ايجاد عوارض مىشوند و يا اگر در نقطه‌اى از بدن عفونتى پديد آيد و يا شخص به كسالت و بيمارى خفيفى مانند سرماخوردگى مبتلا شود ، اين ميكروب‌ها بر فعاليت خود افزوده و با ميكروب‌هاى ديگر ( بيگانه ) همكارى و عليه بدن قيام مىكنند ( در طب سنتى در مواقع تب ، به وسيله‌ى تنقيه يا مسهل ، روده‌ها را تخليه مىكنند تا تب را در بدن بيمار كاهش دهند ، با اين عمل تا يك درجه تب پايين مىآيد ) ميكروب‌هاى مفيد به عنوان موجود زنده داراى سوخت‌وساز مىباشند ، بنابراين آن‌ها روزانه مواد سمى زايد قابل توجهى را در محيط روده‌ها وارد مىكنند كه به وسيله‌ى مدفوع مقدارى از آن‌ها دفع و بقيه جذب خون مىشوند و باعث اثرات سوء بر كليه‌ى اعضا و دستگاه‌هاى بدن مىگردند ، از جمله تصلب شرايين و پيرى زودرس ، به علاوه مقاديرى از قدرت حياتى و انرژى بدن صرف تجزيه و دفع مواد مذكور مىشود . همواره در اثر تخمير يا هضم ناقص يا تغييرات شيميايى مواد آلى موجود در روده‌ها ، مواد مضر و سمى ديگر ، ( مخصوصا از شكستن مولكول‌هاى آلبومينوئيدها ) حاصل مىشوند ، قسمتى از آن‌ها به همراه مدفوع به خارج دفع مىشوند و قسمتى توسط كبد موقتا از ميدان عمل خارج مىگردند و بقيه از طريق دستگاه گردش خون ، اعضا و دستگاه‌هاى بدن را مسموم مىكنند . اگرچه مقادير اين سموم خيلى ناچيز هستند و عملا عوارض محسوسى ايجاد نمىكنند ، اما چون هميشه جذب بدن مىشوند و در نتيجه ، اثرات آن‌ها كند و تدريجى است ، بايد مورد توجه قرار گيرند و نمىتوان آن‌ها را ناديده گرفت . با اينكه اغلب سموم ميكروبى روده‌ها بيمارىزا نيستند ، و ليكن مواد زايدى كه از خود دفع مىكنند و داخل بدن مىريزند از لحاظ بيولوژيكى براى بدن انسان حكم سم را دارند . سه ماده‌ى سمى به نام‌هاى فنل ، اسكاتل و اندول خطر سمى بودنشان از بقيه‌ى مواد سمى بيشتر است ، اندول هميشه از هضم و تجزيه‌ى مواد آلبومينوئيدى در محيط روده آزاد مىشود و ازاين‌رو ثابت‌ترين و مهم‌ترين مواد سمى را در محيط روده تشكيل مىدهد ، به‌طورىكه برخى از مواد سفيده‌اى يا پروتئينى ( آلبومينوئيدى ) كه به علت عدم جذب كامل در خون ، در محيط روده‌ها به‌طور زايد و بلامصرف مىمانند مهم‌ترين مواد اوليه براى تشكيل سموم روده‌اى ، در اثر تخمير ميكروبى مىباشند ، اين دسته از مواد سفيده‌اى ( آلبومينوئيدى ) بيش از همه در نتيجه‌ى تغذيه از گوشت ، شير ، تخم‌مرغ و غيره به محيط روده وارد مىشوند و علاوه بر گوگرد مقادير قابل توجهى ازت و فسفر همراه دارند كه پس از فساد مواد پروتئينى ، در اثر تخمير ميكروبى ، مواد سمى مؤثرتر و مضرترى به وجود مىآورند ، بنابراين تغذيه‌ى مداوم از گوشت ، به‌طور محسوس بر ميزان سمى بودن محيط روده مىافزايد و باعث عوارض و بيمارىهاى گوناگونى از جمله پيرى زودترس و كوتاهى عمر مىشود . عوارض ناشى از جذب سموم روده‌اى : با توجه به اينكه روده‌ها مركز تجمع ميكروب‌ها و سموم ميكروبى و تخمير مواد آلى موجود در آن‌ها است ، بدن انسان در